LAZY   9/1/2015




Κρεπάρισα μαλλί και βγήκα έξω.
Αδέσποτο σκυλί, χωρίς διέξοδο
Καλύπτω φάτσα με μπογιές.
Κάηκα με σένα και το μπες βγες.
Καθάρισα τα χνώτα με μια μέντα,
μα μόνο στο χαρτί έβγαλα κέντα.
Χαράμισα χρόνο για έρωτες και προσοχή,
χαράμισα ζωή δίχως ενοχή.
Μπήκα στο τούνελ της μοναξιάς
και μόνο στη σκέψη, δίχως ποτό, έδωσα λύση.
Γιατί είμαι σκληρός.
Παπάρια, αφρός.
Στριμώχτηκα και κλείστηκα
στον καπνό του τσιγάρου
ακόμη μια φορά φουγάρο.
Αλητεία και ξέσπασμα χωρίς αύριο.
Το τοπίο δεν άλλαξε καθόλου.
Τζάμπα συνθήματα, πουρές για μάσα.
Χώθηκα σε τενεκέ, για να βγω πάλι.
Ξεπλύθηκα στο δάκρυ τ' ουρανού
κι ενώθηκα στου κρότου το βρυχηθμό.
Σήκωσα ώμους. το στήθος γύμνωσα
και ρίχτηκα στον άνεμο.
Γιατί είμαι σκληρός.
Παπάρια, αφρός.

Στην πόρτα σου ξωκλήσι μου ανήμπορη ξαπλώνω,

τον Άγιο ονειρεύομαι θερμά να παρακαλώ.

Στον αύλιο το χώρο σου θεριά να προσκηνάνε,

γυναίκες να γλυκοκλαίουνε και κόρες να προσευχάντε.

Και ευλογιά από ζεστή ψυχή σε όλους να προσφέρετε,

απλόχερα να δίνεται στης θάλασσας τα γεράκια, 

και τα καντήλια σου άσβεστα να καιν για τις ψυχούλες.

Νύφες να καλοπαντρεύονται, τη δυστυχιά μη δούνε,

τα βρέφουδα τα όμορφα, καλά να ονοματίζουν

κι όλοι πιστοί σου ταπεινοί να σε ευχαριστούνε.

Λυράρηδες και τραγουδιστές να χαίρουνται, να υμνούνε,

λεβεντονιές, λεβεντονιοί στις πλάκες να βροντάνε

τα κούτσικα να στέκονται και να χειροκροτάνε..............

Κι αν ο ίδιος χαθώ,

σε τόσο μικρή ζωή αν βρεθώ,

στα στήθη σου το μάγουλο θ' αγγίξω,

εκεί θ' αναπαυθώ,

εκεί θα ξαναγεννηθώ,

εκεί αιώνια θα ζήσω.

Με της καρδιάς το χτύπο θα ανακουφιστώ,

την ταραγμένη μου ψυχή θα ηρεμήσω,

το τρομαγμένο μου μυαλό πάλι θα το κουρδίσω.

Τι κι αν ο ίδιος προκαλώ,

κι αν μόνο μια στιγμή την κεφαλή στο στήθος ακουμπήσω,

τόση θε νά 'ναι η ζωή που θα 'θελα να ζήσω.

Μάνα, γυναίκα, σύντροφος, αγάπη αληθινή............

Ως ευεργέτης και μάλιστα γιατρός,
απαλύνει τους ανθρώπους από τις αρρώστιες και τους πόνους,
ο θάνατος, αυτός.
Μη κλαις και μη λυπάσαι εσύ που μένεις πίσω, να θυμάσαι.
Τα τόσα γέλια, τα τόσα καλά, το καθάριο βλέμμα,
το θάρρος στο πλάι σου να μένει στα στεγνά.
Άνοιξε βλέμμα και ψυχή
και στις καρδιάς τα φύλλα κέντημα εναπόθεσε το όναμά του,
που δε θα ξεχαστεί ποτέ ωσότου
ο ως ευεργέτης και γιατρός βοηθό του θα σε κάμει.................. 

Η ΜΥΤΗ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟ ΛΑΙΜΟ.

Σου ρίχνω βλέμματα και σε περιεργάζομαι.
Μου κάνεις μια νότα αληθινή και μια κρυμμένη.
Δεν θέλω είδηση να πάρεις ότι σε μελετώ.
Μ' αρέσει το παιχνίδι που μου παίζεις.
Συμμετέχω συνάμα κι απαντώ στα "ερωτήματα" που θέτεις.
Δεν ξέρεις όμως το παιχνίδι που παίζω εγώ
για να σε μάθω.
Θυμίζουμε γάτα ποντικό και δείχνεις να σ' αρέσει.
Κρύβομαι καλά μου "λες" σαν μισοκλείνεις τα βλέφαρά σου.
Χαρά μου στην αναρώτηση να ζεις, τραντάζονται τα νερά μου.
Πατώ σταθερά και γεμίζω γνώση από τα λόγια τα πετούμενα των άλλων.
Μα δε το ξέρεις τούτο να! κι έχω το πάνω χέρι.
Θα 'θελα όμως και εσύ κάτι κρυμμένο νά 'χεις.
Των παιχνιδιών την ταραχή να δίνεις και να παίρνεις.
Μου ρίχνεις ατάκες ξαφνικές, στον ύπνο να με πιάσεις
τα καταφέρνεις κι απορώ ως που θέλεις να φτάσεις.
Και τώρα να μια σκέψη αληθινή και όμορφη σε καλύπτει
απ' της ζωής μου τη πτυχή.
Δεν ξεπερνάς το πάθος μου, τον πόθο, την ανάσα μου.
Αυτό που με κάνει να γελώ κι ευφραίνει την ψυχή μου.
Καλό το παιχνίδι που ζητώ μα πίσω σε αφήνω.
Τώρα πάω αλλού, μα πίσω θα γυρίσω
να ξαναρχίσω να κλωτσώ και να σε σιγοψήνω.

ΑΛΛΑΞΕΣ

Σε μια καρέκλα οκταώρου
μιλάς συνέχεια, συναναστρέφεσαι,
με ίντριγκες τρέφεσαι.

Σηκώνεσαι κάθεσαι κι ανακυκλώνεσαι
ξεσπάς τα νεύρα σου, καταναλώνεσαι

Υποστηρίζεις κι υποστηρίζεσαι
τους άλλους ρίχνεις
μπορείς και κρύβεσαι.

Το παίζεις γλυκιά κι αθόρυβη
μα σα γυρίσεις αλλάζεις πρόσωπο

Φοράς στα χέρια καλό φιδόδερμα
και με το στόμα σου γλείφης πρωί απόγευμα

Σε εμπιστεύονται κι ο τάφος άνοιξε
ψέματα έβγαλε θέματα έθεσε
ωρίμασε το φρούτο

κι όμως

Υποστηρίζεις κι υποστηρίζεσαι
τους άλλους ρίχνεις
μπορείς και κρύβεσαι. 

ΑΧ!

Αχ και να 'μουνα στον ουρανό εκεί για να πετούσα, 
στα χρώματα τα φωτεινά την πλάση να θωρούσα.
Μαζί με των πουλιών τη λεφτεριά αγάπη να σκορπούσα
κι αυτά που έχω στην καρδιά με όλους να μοιραστώ.
Δε θα βαρεθώ!